ஓவியா ஆர்மி :)

இப்போ தமிழ்நாட்டில் முக்கால்வாசிப் பேர் ‘’எண்டே மதர் டங் மலையாளம், எண்டே ஸ்டேட் கேரளா, எண்டே சீப் மினிஸ்டர் பினராயி விஜயன், எண்டே நடனம் கதகளி, தக்கிட தக்கதிமி தக்கிட தக்கதிமி..............’’ன்னுதான் ஆடிக்கிட்டிருக்கானுங்க. சமீப காலமாக ‘’கூட மேல கூட வச்சி...’’ பாடலைத்தான் முனுமுனுப்பேன், ஆனால் இப்போது ‘’ஓவியா உன் ஓரப்பார்வை என்னைத் தீண்டுதே...’’தான் ரிங்க்டோனே. பாடல் ரொம்ப நல்லா இருக்கு, லிரிக்ஸ் ரொம்ப நல்லா இருக்குன்னு யு-டூப்பில் வீடியோ பார்த்தேன். பாடல் முழுவதும் ஹீரோ ஒரு தண்ணி ட்ரம்பை உருட்டி உருட்டி விளையாண்டு கொண்டிருக்கிறார்.  

காலம்தான் எவ்வளவு கொடியது. என் வாழ்க்கையில், என் நாவு ‘’நமீதா வாழ்க’’ என்ற திருநாமத்தை அன்றி வேறொன்றையும் உச்சரிக்காது என்று இருந்தவனை ‘’பேசாம நீ அமெரிக்காவுக்கே போயிரு சிவாஜி’’ என்று சொல்லவைத்துவிட்டது. இதை விதி என்பதா இல்லை கடவுளின் சதி என்பதா?. நமீதா பி.ஜே.பியில் சேரக் கூடும் என்ற வதந்தி கிளம்பியபோது கூட டபுள் ஜீரோ (00) டிரிபிள் ஜீரோவிற்கு (000) மிஸ்டுகால் கொடுத்து பிஜேபியில் சேர்ந்துவிடலாம் என்று நினைத்திருந்தேன். அந்த அளவிற்கு ரசிகனாயிருந்த நானா? இன்று கையிலிருந்த 50 ஓட்டுக்களையும் ஓவியாவிற்கே கொடுத்துவிட்டு வெரும் கையோடு நமீதாவை வேடிக்கை பார்த்து நிற்பது?. இனி, ஆப்பிள் ஐபோன் லோகோவைக் காணும் போதெல்லாம் ‘’இது நமீதா கடித்து பிரிஜ்ஜில் வைத்த ஆப்பிள்’’ என்று நினைவுகள் என் மனதை கொத்தித் திண்ணுமே, அய்யஹோ..... நான் என் செய்வேன்.

ஓவியாவை களவானி படத்தில் பார்த்த போதோ, மெரினாவில் (படத்தில்) பார்த்த போதோ பெரிதாக ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்படவில்லை. ‘’இந்த பொண்ணுகிட்ட என்ன இருக்குன்னு இதெல்லாம் ஹீரோயினா நடிக்குது’’ன்னு நக்கல் பண்ணியிருக்கேன். ஆனால் கலகலப்பு படத்தைப் பார்த்த பின்பு “பாரேன்.... இந்த பொண்ணுக்குள்ளயும் ஏதோ இருந்திருக்கு...’’ன்னு மிரண்டு போனேன். ஹீரோயின்களில் விஜயசாந்தியை அடுத்து ஓவியாவிற்குத்தான் போலிஸ் டிரஸ் நச்சென்று பொருந்தி இருந்தது. இந்த மாதிரி போலிஸ் இருந்தா நான் எல்லாம் டெய்லி பிக்பாக்கெட் கேசில் கைதாவேன்.

ஜித்தாவில் எல்லா நாளும் தனிமைதான், ரூமிலும் ஆள் கிடையாது, பேச்சு துணைக்கென்று அக்கம் பக்கம் யாரும் இல்லை. ஜீலி பாணியில் சொல்வதென்றால் ‘’கட்டிப் புடிக்கக்கூட யாருமில்ல’’.  கிட்டத்தட்ட இதுவும் பிக்பாஸ் ரூம்தான்.    முதல் 15 நாட்கள் தொடர்ந்து பிக்பாஸ் பார்த்து வந்தேன். அந்த பதினைந்து நாட்களும் தூக்கத்தில் நானும் பிக்பாஸ் வீட்டில் இருப்பது போலவும், காயத்திரியும், ஆர்த்தியும் என்னை அடிமை போல் நடத்துவது போலவும் கனவு வரும். மனசு ஒரு விதமான பயந்த நிலையில் இருந்தது. பரணியை பொம்பள பொருக்கி ரேஞ்சில் கூடி நின்று பேசிய போது, என்னை பேசுவதுமாதிரியான மனோ நிலை இருந்தது. இதே ரேஞ்சில் சென்றால் மெட்ராஸ் ஜானியாக மாறிவிடுவேனோ என்ற பயம் வந்துவிட்டது. இப்போது சனி மற்றும் ஞாயிற்றுக் கிழமைகளில் மட்டும் கமல் நடத்தும் சொல்வதெல்லாம் உண்மை நிகழ்ச்சிக்காக பார்க்கிறேன்.

பிக்பாஸை பார்க்கவில்லை என்றாலும் டெய்லி என்ன நடக்கிறது என்பதை பலரின் போஸ்ட்களிலும், மீம்களிலும் பார்த்து தெரிந்து கொள்கிறேன். பிக்பாசின் இரண்டாவது நாளில் இருந்தே ஓவியாவைப் பிடித்துவிட்டது. இந்த பொண்ணு ரொம்ப உண்மையா இருக்குதே, நேர்மையா பேசுதே.............என பல ‘தே’க்கள்தான் ஓவியா உன் ஓரப்பார்வை என்னைத் தீண்டுதே மொபைல் ரிங்டோன். தமிழகத்தில் குடிசைகளே இருக்கக்கூடாது என்று ஓடி ஓடி கொளுத்தும் டாக்டர் அன்புமணி ஐ.ஏ.எஸ் என்னைக்கு ஓவியாவிற்கு கிடைத்த ஒன்னரை கோடி ஓட்டுக்களை எண்ணி காண்டானாரோ அன்னையில இருந்து ஓவியா ரசிகனாக இருந்த நான் ஓவியாவின் வெரியனாகவே மாறிவிட்டேன்.

 எனக்கு இரண்டு இ-மெயில் ஐடி உண்டு, ஓவியாவிற்கு ஓட்டுப் போடுவதற்காக மூன்றாவது ஐடியை ஓப்பன் செய்தேன். என் ஆபிசில் இருக்கும் பாக்கிஸ்தானியிடம் ஓவியாவின் அருமை பெருமைகளைச் சொல்லி, இந்தியாவின் அடுத்த பிரதமராகக் கூட வாய்ப்பிருக்கிறது. அப்படி பிரதமரானால் பாக்கிஸ்தானில் நாலு பள்ளிக்கூடம் கட்டித்தரச் சொல்லுகிறேன் படிச்சு பொழச்சுக்கோங்க, என்றெல்லாம் மண்டயக் கழுவி ஓட்டுப் போட வைத்துள்ளேன். இந்தவாரம் மட்டும் ஓட்டுப் போடும் வரை பக்கத்திலேயே இருந்து ஓவியாவிற்குத்தான் ஓட்டுப் போடுகிறானா? என்று கன்பார்ம் செய்துகொண்டேன். (நமீதா விசயத்தில் பாக்கிஸ்தானிகளை நம்ப முடியாது, அயோக்கியப் பயலுக).

ரெண்டு வாரத்திற்கு முன்னாடி, வீட்டம்மா போன் பண்ணிய போது ‘’மனசே சரியில்ல’’ன்னு சொன்னேன். தனிமையில் இருப்பதால் வீட்டை நினைத்து வருந்துவதாக நினைத்துக்கொண்டு ஏதேதோ ஆருதல் சொல்லி ‘’என்ன காரணம்?’’ன்னு கேட்டாள். நான் ‘’ஓவியாவ யாருக்கும் பிடிக்கமாட்டேங்குது, எவிக்சனில் அவள் பெயர் வந்திருச்சு’’ன்னு கவலை தோய்ந்த குரலில் சொன்னேன். சொன்னதுதான் தாமதம், விழுந்த வார்த்தைகளை வைத்துப் பார்த்தால், காயத்திரிக்கு கோவில் வைத்து கும்பிடலாம். கொஞ்ச நேரத்திற்கு அப்புறம் சந்திரமுகி போய் கங்காவா வந்தவுடன், திட்டியதற்கு பிராய்ச்சித்தமாக ஓவியாவிற்கு ஓட்டுப்போட சம்மதிக்க வைத்தேன். ஒரு வாரம், ரெண்டு வாரம்னா ஓகே. வார வாரம் ஓவியா பெயர் வருது. இந்த வாரமும் ஓவியா பெயர் வந்தால் அவ்வளவுதான். என் பொண்டாட்டி என்னை டைவர்ஸ் பண்ணிருவா. அப்புறம் பிக்பாஸில் இருந்து ஓவியா வெளியே வந்தவுடன், நேரா எங்க வீட்டுக்கு வந்து விளக்கு ஏத்துறமாதிரி ஆகிடும்.

இப்போது யாராவது ‘’தமிழ்தாய் வாழ்த்து சொல்லு?’’ன்னு கேட்டா, ‘’கொக்கு நெட்ட கொக்கு இட்ட முட்ட கட்ட முட்ட...’’ன்னுதான் சொல்கிறேன். அந்த அளவிற்கு சிஸ்டம் கெட்டுப்போச்சு. ‘’அழுக வந்தா அழுதுடு, ஆனா அதுக்கப்புறம் அழவே கூடாது’’, ‘’வாங்குற ஒவ்வொரு அடியும் வாழ்க்கையில ஒரு பாடத்தை கற்றுக்கொடுக்கும்’’, ‘’நடிக்கிரான்னு முடிவு பண்ணிட்டா நாம செத்தாக் கூட நடிப்புன்னுதான் சொல்லுவாங்க’’ இந்தமாதிரி டயலாக்கெல்லாம் கேட்டபின்பு கூட ‘’ஏண்டா ஓவியா ஓவியான்னு அலையிரீங்க’’ன்னு எவனாவது கேட்பான்?. சிலர் பிக்பாஸ் புரோகிராம் ரியாலிட்டி ஷோ இல்லை என்கிறார்கள். இருக்கலாம், நான் ஒரு சீரியல் பார்ப்பது போலத்தான் பார்க்கிறேன்.

இன்னொரு விஷயம், டிவியில் பார்க்கும் ஓவியாவை நாம் ரியல் வாழ்க்கையில் ரசிக்க முடியுமா??????. தனக்கு மட்டுமே உண்மையாக இருக்கும், கொடுத்த வேலையை தன் இஷ்டப்படி செய்யும், கொஞ்சம் சோம்பேரியான, யாருடனும் ஒத்துப்போகும் குணம் இல்லாத, தலமையை மதிக்காத, வெடுக் வெடுக்கென பேசும், எல்லாவற்றிலும் தான் தான் சரி என்று எண்ணும், தவறு என்றால் ஒரே ஒரு ‘’சாரி’’ சொல்லி கிளம்பும் கேரக்டர்கள் கொண்ட, நம்மோடு ஒட்டி வாழும் ஓவியாக்களை நம்மால் ரசிக்க முடியுமா?. என்னால் சத்தியமா முடியாது. ஒருத்தனோட வாழ்க்கையை டிவியில் பார்த்து கணிப்பதற்கும் (ரசிப்பதற்கும்), நேரில் பழகிப் பார்த்து கணிப்பதற்கும் ரொம்ப வித்தியாசம் இருக்கிறது. யாருக்குத் தெரியும்?, நாம் வெறுக்கும் பலர், ஓவியாக்களாகக்கூட இருக்கலாம். நம்மைச் சுற்றி கேமராக்கள் இல்லாதவரை நம்மில் இருக்கும் காயத்திரி, ஜீலியை நம்மால் அறிந்துகொள்ளவே முடியாது.

நேற்று, கமல் தந்திரமாக ஜீலியை மாட்டிவிட்டு, காயத்திரியை காப்பாற்றி இருக்கிறார். இந்த வாரம் ஒருவேளை ஜீலியும், காயத்திரியும் எலிமினேசன் லிஸ்டில் வந்தால், காயத்திரியை காப்பாற்ற வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்திருக்கலாம். என்ன எழவுனாலும் இருக்கட்டும், சினேகனை மட்டும் நல்லவனா காட்ட முயற்சிக்காதீங்க மிஸ்டர் கமல் வாந்தி வாந்தியா வருது. லாஸ்ட் பட் நாட் லீஸ்ட்

ஸாரி நமீதா.    

-------------------------------------------------------------------------------------யாஸிர் அசனப்பா.

பிக் பாஸ்

2006 என்று நினைக்கிறேன், நான் பெங்களூரில் வேலை பார்த்த போது எனது டெல்லிவாலா மேனாஜர் மூலமாகத்தான் பிக் பாஸ் (ஹிந்தி) எனக்கு அறிமுகம். அதுதான் இந்தியாவிலும் முதல் பிக் பாஸ் என்று நினைக்கிறேன். பிக் பாஸின் ரூல்ஸ், மற்றும் அதில் பங்கு பெற்றவர்கள் பற்றி அந்த மேனாஜர் என்னை டிவியின் முன்வைத்துச் சொல்லிக்கொண்டே இருப்பார். புரியவில்லை என்றாலும், இங்கிரிமெண்ட் டைம் என்பதால் ‘’வாவ்.... மெடிக்கல் மிராக்கிள்’’ என்று புகழ்ந்துகொண்டே இருப்பேன். சில வாரங்களுக்குப் பின்பு, மேனாஜர் என்னிடம் ‘’உனக்குப் பிடித்த கண்டெஸ்டண்ட் யாரு?’’ன்னு கேட்டார். நான் ‘’ராக்கி ஷவாத் (Rakhi Sawant)’’ன்னு சொன்னேன். அந்த பெயரைப் பார்த்தவுடனே கூகுள் சர்ஜ் பண்ணிப் பார்த்த உங்களுக்கு இப்போது தெரிந்திருக்கும், நான் எதுக்கு அந்த பெயரைச் சொன்னேன் என்று. ஆக, அந்த வருஷ இங்கிரிமெண்ட் உ ஊ............

அன்று, 14 பங்கேற்பாளர்களையும் அறிமுகம் செய்த பின்புகூட, விஜய் டிவி பிக்பாஸை தொடர்ந்து பார்க்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் வரவில்லை. ஆனால், இன்று அடுத்த எபிஸோட் எப்ப வரும்?? என்று ஏங்கிக்கொண்டிருக்கக் காரணமே அந்த 15 வது பங்கேற்பாளர், ‘’நமீதா’’ தான். எனக்கு நமீதாவைப் பிடிக்கும் என்று சொன்னால், ஏனோ என் நட்பு வட்டாரங்கள் 90 வயது கிழவியை ரேப் செய்தவனைப் பார்ப்பதுபோல் பார்க்கிறார்கள். நானும் பல முறை எனக்கு நானே ‘’ஏன் நமீதாவைப் பிடிக்கும்?’’ என்று யோசித்துப் பார்த்துவிட்டேன். ஆனால், சுவாதி-ராம்குமார் கொலைவழக்கு போல் விடை ஏதும் இல்லை. சமீபத்தில் தொல்.திருமாவளவன் ரஜினியின் அரசியல் வரவு பற்றி பேசினார். அதில் அவர் தமிழ்நாட்டில் நடிகர்கள் நடிகைகளுக்கு இருக்கும் ஈர்ப்பைப் பற்றிச் சொல்லும் போது, ‘’கரிஷ்மா’’ என்ற ஒரு வார்த்தயைப் பயன்படுத்தினார். காரணமே இருக்காது, காரணமும் தெரியாது ஆனால் ஒருவரைப் பிடித்திருக்கும், அதற்குப் பெயர்தான் கரிஷ்மா. அதே கரிஷ்மா கபூர்தான் என்னையும் ‘’உடல் மண்ணுக்கு உயிர் நமிதாவிற்கு’’ என்று கூவச் செய்கிறது.

நமீதா பிக்பாஸில் கலந்து கொள்கிறார் என்றவுடன் எனக்கு மிகப் பெரிய ஆறுதல். இனி எவனாவது என் மூக்கில் கை நீட்டி ‘’உனக்கு ஏண்டா நமீதாவைப் பிடிக்கும்?’’ என்று கேட்டால், ‘’போடா, போய் பிக்பாஸ் வீட்டில் நமீதாவின் அனுகுமுறையை பாருடா’’ன்னு தைரியமா சொல்லுவேன். எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது, பிக் பாஸ் முடியும் போது, ஒட்டு மொத்த தமிழ்நாடே நமீதாவைப் பற்றிய பெருமைகளைப் புரிந்து கொண்டு, ‘’சாரிடா யாஸிர்’’ன்னு என் காலில் விழுந்து மன்னிப்புக் கேட்கும். எவ்வளவு பெரிய நடிகையாக இருந்தும் (சைஸ் பற்றி சொல்லவில்லை), ‘டாய்லெட் கிளீன் பண்ணுவது எப்படி?’ என்று பாடம் நடத்தும் அந்த பரந்த மனம் யாருக்கு வரும்?. தண்ணி சிக்கனம், சுத்தம், சுகாதாரம் பற்றி அந்த அழகுத் தமிழில் அறிவுரை கூறுவதை கேட்பதற்கே அகத்தியர் மீண்டும் பிறவி எடுக்க அப்ளிகேசன் பார்ம் பில் செய்துகொண்டிருப்பார்.

பிக் பாஸில், நமீதாவிற்கு அடுத்ததாக எனக்குப் பிடித்தது ஓவியா. அவர் அளவிற்கு உண்மையா பேசுறது, நடப்பது எனக்கு தெரிந்து யாரும் இல்லை. ‘’இது ஒரு கேம், இங்க நான் விளையாட வந்திருக்கேன், ஜெயிக்க வந்திருக்கேன். ஒரு பேமிலி உருவாக்கவோ, இல்ல பிரண்ட்ஸ் உருவாக்குவதற்கோ வரவில்லை’’ என பொட்டில் அடித்தது போல் சொல்லும் தைரியம் அங்கு யாருக்குமே இல்லை. லீடர் எந்தமாதிரி இருக்கனும்னு சிநேகனுக்கு சொல்லுவது, ‘’வேலை இருந்தால் வேலை செய்வேன், அதுக்காக வேலை செய்யுறமாதிரி நடிக்க முடியாது’’ என கெத்து காட்டுவது, ‘’தவறு பண்ணுங்க, ஆனா அதுல இருந்து கத்துக்கங்க’’ என பிலாஸபி பேசுவது என மனதை கவர்கிறார். சோம்பேரிக்கான விருதை நிராகரிக்கும் முறை அமேசிங்க். ஆரவ் உடனான ஒரு வெட்கக் குழைவு ஆசெம்.

‘’கடுப்பேத்துரானுங்க மை லாட்’’ கேட்டகெரியில் சிநேகன், காயத்ரி ரகுராம், சக்தி, ஆர்த்தி. சத்தியமா முடியலடா. சிநேகன் இன்னும் ‘’என்னாச்சுமா உங்களுக்கு’’ பீலிங்க்ல இருந்து வெளிய வரவேயில்ல. லீடர்னு சொன்னதும் ஏதோ கேங் ஸ்டார் லீடர் தோரணையில் திரிவது பெரிய குஷ்டம். லீடர்ங்குற பேருல செய்கிற ஒவ்வொரு செயலும், உடல் மொழியும் ரொம்ப வெருப்பேற்றுகிறது. ‘எலிமினேட் செய்ய நான் யாரைச் சொல்லுவேன்’னு அழுவதை எல்லாம் நாங்க தங்கப்ப தக்கத்துலேய பார்த்துட்டோம் மிஸ்டர் சிநேகன். அனுயா வெளியே போகும் போது, சிநேகன் செயலில் மட்டுமில்லை, பார்வையிலேயே ஒரு விஷமத்தனம் இருப்பதாக சொன்னது அவ்வளவு உண்மை. புன்னகை மன்னன் பட பாடலுக்கு சிநேகன் ஆடியதைப் பார்தத பின்பு, ‘’இந்த வார எலிமினேசன் நான்தாண்டா’’ன்னு கமல் எந்திருச்சு போயிருவாருன்னுதான் நெனச்சேன். நானா இருந்தா சிநேகன் காஸ்டூமை பார்த்த உடனே பால்டாயில் குடிச்சிருப்பேன். இருந்தாலும் கமலுக்கு பொருமை ஜாஸ்தி.

‘’நாங்க சினிமாவில் எங்களை நிரூபித்தவர்கள், அதனால் பிக்பாஸில் மூலமாகத்தான் பிரபலமாக வேண்டும் என்ற நிலை எங்களுக்கு இல்லை’’ என காயத்ரி ரகுராம், ஜீலியாவிடம் சொல்லும் போது ‘’இவ என்னத்த சினிமாவில் நிரூபித்தாள்’’ன்னு யோசிச்சிக்கிட்டே இருக்கேன், எழவு ஒரு வாரமாகியும் ஒன்றும் ஞாபகத்துக்கு வரமாட்டேங்குது. ‘’நேத்து ராத்திரி யம்மா...’’ பாடலுக்கு டான்ஸ் ஆடியதை பார்த்த பின்பும், ‘’மாஸ்டர்’’ன்னு கூப்பிடுறவன் வாயில் ஆசிட் அடிக்கனும்னு தோணுது. ‘’இதுக்குத்தான் இந்த எச்சய்ங்க கூட வரமாட்டேன்னு சொன்னேன்’’னு ஒரு பொன்மொழி உதிர்க்கும். என்னமோ விஜய் டிவிக்காரன் ‘’நீங்க வந்தாத்தான் முடியும்’’னு அவங்க வீட்டில் போய் நின்னது மாதிரி. மூணு வேல ஓசி சோறு, 100 ரூபா பேட்டா காசு கிடைக்கும்னு வந்துட்டு, இது பேசுற பேச்சு தாங்க முடியல. இதையெல்லாம் கூட பொருத்துக் கொள்ளலாம், ஆனால் பரணியிடம் ‘’நான் உங்க அம்மாவா இருந்திருந்தா செத்துப்போன்னு சொல்லியிருப்பேன்’’ன்னு சொன்னதைக் கேட்டு, என்னை அறியாமல் ஸ்கீரினில் காரி துப்பிவிட்டேன். ஒன்னு இது ‘’அம்மா’’ என்றால் அப்பாவின் மனைவி என்று நினைக்கக்கூடிய ஜந்தாக இருக்கும். இல்லை என்றால், அம்மாவின் வயிற்றில் பிறக்காமல், பேக்டரியில் அசெம்பிள் செய்ததாக இருக்கும். இந்த லட்சனத்தில் இவுகதான் இந்தவார தலைவி. ஹரே ஓ சம்போ.        

பிக்பாஸ் வீட்டில் இருக்குறதுலேயே ரொம்ப பொய்யா வாழ்வது ஜீலியா தான். அண்ணா, அக்கான்னு அழைப்பதில் ரொம்ப செயற்கைத் தனம் தெரியுது. ‘’என்னய ஏன்ணே நீ புரிஞ்சிக்கல’’ன்னு சிநேகனை கட்டிப் புடிச்சி அழும்போது. கர்மம்டான்னு இருந்துச்சு. தேவையே இல்லாம சிரிச்சிக்கிட்டு, பெப்பரப்பேன்னு............. அங்கயும் இங்கயும் நடக்குறத பார்க்கும் போது ரொம்ப எரிச்சலாகுது. ஜீலியா எலிமினேசன் லிஸ்டில் இருந்தாலும், அவரை விஜய் டிவி வெளியே அனுப்பாது என்றுதான் எதிர்பார்தேன். அதே போல் நடந்தது. இந்த வாரம் கூட பரணி லிஸ்டில் இருந்தாலும், கஞ்சா கருப்புதான் வெளியே போவார். ஏனென்றால், ஜீலியா, பரணியை வைத்துத்தான் அங்கு இருப்பவர்களை வெருப்பேற்றி டி.ஆர்.பி ரேட்டை அதிகரிக்க முடியும். அதுமட்டுமல்ல, பரணி, ஜீலியா இருவரும் நன்றாக அழுகிறார்கள் என்பது அவர்களின் கூடுதல் பலம், விஜய் டிவிக்கு அதுதான் தேவை. எவ்வளவு சீக்கிரத்தில் ஜீலியானா எலிமினேட் ஆகுறாங்களோ அவ்வளவு தூரத்துக்கு இருக்குற கொஞ்ச நெஞ்ச பெயரையும் காப்பாத்திக்கலாம்.

ஆர்த்தி, பரணி, சக்தி மூவரும் கமலைக் கண்டவுடன் என்னவோ கடவுளைக் கண்ட ரியாக்சன் கொடுப்பதெல்லாம் டூ மச். அதுலயும் ஆர்த்தி ஓவர் ஆக்டிங். எல்லோரும் ஹாலில் ஷோபாவில் கூடும் போது, ஆர்த்தி மட்டும் படுத்திருக்கா, உட்கார்ந்திருக்கா என்று தெரியாது. இம்ச எல்லா ஆங்கிளிலும் ஒரே சைசில் இருக்கிறது. கேமராவில் பிக் பாஸிடம், என்னவோ புருசனிடம் பேசுவது போலத்தான் பேசுது. ஷக்தி பரணியிடம் ‘’நானும் ரவுடிதான்’’ ரேஞ்சில் ‘’நான் பழைய மாதிரி இருந்திருந்தா என்ன நடக்கும்னே தெரியாது....’’ என பேசுவது சுட்டி டிவி பார்ப்பது போலவே இருந்தது. பிக்பாஸ் வீட்டில் நுழைந்த உடன் ஆர்த்தி பிரிஜ்ஜை தேடினார், சிலர் பெட்ரூம், சிலர் பாத்ரூம் எங்கே? என தேட நடிகர் ஸ்ரீ மட்டும் வெளியே போக கதவைத் தேடினார். சாம்பு மகன் மாதிரி ‘’வாட் இஸ் தி புரசிஜர் டு எக்ஸிட் தி ரூம்’’ன்னே சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். பாவம்.

இங்கு கமலைப் பற்றி சொல்லியாக வேண்டும். ரியாலிட்டு ஷோ என்றால், உண்மையில் நாம் எப்படியோ அப்படியே இருக்க வேண்டும். நடிக்கக்கூடாது. அது கண்டெஸ்டண்டிற்கு மட்டுமில்லை, ஹோஸ்ட் பண்ணும் கமலுக்கும் பொருந்தும். அமிதாப் பச்சனின் குரோர்பதி ஹிட்டுக்கு காரணமே, அமிதாப் நடிக்காமல் இருந்ததுதான். தமிழில் கூட பிரகாஷ் ராஜ் அப்படி இயல்பாக செய்திருந்தார். ஆனால் சூர்யாவோ ‘’ஓங்கி அடிச்சா ஒன்ர டன் வெயிட்ல..’’ ரேஞ்சில் சிலுப்பினார். பிக்பாஸ் முதல் நாளில் கமல், ஏதோ ஒரு படத்தில் கமல்ஹாசனாகவே நடிப்பது போல நடித்து வெருப்பேற்றினார். போன வாரம் முழுவதும் உட்கார வைத்து கிளாஸ் எடுத்திருப்பார்கள் போல, இந்த வாரம் கலக்கினார். இருந்தாலும், என்னவோ உலகத்திலுள்ள அனைத்து விஷயங்களையும் தான் நடித்த 200 படங்களிலும் சொல்லிவிட்டது போல, ‘’என்னோட தேவர் மகன் படத்துல கூட....., என்னோட விருமாண்டில கூட ஒரு டயலாக்........, நான் நடிச்ச விஸ்வரூபம்ல.......’’.என மேற்கோள் காட்டி பேசுவது பெரிய அபத்தம்.   

கஞ்சா கருப்பு, வையாபுரி, ரைசா, ஜீலியா, பரணி,  அடுத்தடுத்த வாரங்களிலும், சிநேகன், காயத்ரி, சக்தி, ஆர்த்தி விஷக் கிருமிகள் அவர்களுக்கு பின் வெளியேற்றப்படலாம். நமீதா, ஓவியா, ஆரவ், கணேஷ் இறுதிவரை ஒரு டப் பைட் கொடுக்கலாம் என்பது என் கணிப்பு. பொதுவாக நான் கணித்தால் தலைகீழாகத்தான் நடக்கும். பார்க்கலாம்.................  

--------------------------------------------------------------------------------------------யாஸிர் அசனப்பா.

வனஜா டீச்சர்.

தென்காசிக்கு போவதாக இருந்தால், போகும் போது பஸ்ஸில் வலது புறமும், திரும்பும் போது இடது புறமும் உட்காரும்படியாக பார்த்துக்கொள்வேன். எங்க ஊரில் இருந்து ஏழு கிலோ மீட்டரில் . கி.பி 1888ல் ஆரம்பித்த அந்த பள்ளிக்கூடத்தில் தான் நான் படித்தேன். சினிமா கிராபிக்ஸ்ஸை மிஞ்சும் இயற்கையான எளில்மிகு லோக்கேஷனில் அமைந்திருக்கும்.. பள்ளிக்கு பின்னாடி சின்ன ஓடை. முன்னாடி ஒரு ஆலமரம் அதன் அடியில் சின்ன புள்ளையார் கோவில். பக்கத்தில் உலகத்தில் எங்கயுமே கிடைக்காத நாலே நாலு திண்பண்டங்கள் கொண்ட ஒரு குட்டி பெட்டிக்கடை. எதிர்புற வலது பக்கத்தில் கரடிமாட சாமி, தெற்கில் சுடலைமாட சாமி என காவல் தெய்வங்கள், அதை ஒட்டி விளையாட்டு மைதானம் என்ற பெயரில் ஒரு புதர்காடு. சாலை இருபுறமும் புளியமரம் என இயற்கை சூழ் ரம்மியமான இடம். 

பின்னாடி இருக்கும் அந்த சின்ன ஓடையில் ஒரு நாளைக்கு 10.30, 1.00, 3.30 என்ற மூன்று வேளைகள் மட்டுமே தண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடும். முனிசிபாலிட்டியில் திறந்துவிடுவதாக நினைக்க வேண்டாம், அதுதான் எங்கள் இண்டெர்வெல் பிரீயெட். அந்த ஓப்பன் ஏரியாவில் வானத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு உச்சா போகுற சுகமே தனி. புள்ளையார் கோவிலில் அடிக்கடி பூஜை நடக்கும். ஆனால், புளியோதரையோ, பொங்களோ, பிரசாதமோ கொடுத்துப் பார்த்ததே இல்லை. அந்த காண்டு புள்ளையாருக்கே இருந்திருக்கும் போல, ஊரே ‘’புள்ளையார் பால் குடிக்குறாரு’’ ‘’புள்ளையார் பால் குடிக்குறாரு’’ன்னு பூரித்த நாட்களில், டீச்சர்கள் ஆர்வத்தோடு தூக்குச் சட்டியில் கொண்டுவந்த பாலை துப்பி அனுப்பிவிட்டார். ‘’புள்ளையார் கோவமா இருக்காரு’’ன்னு புரிந்து அன்று நாள் மட்டும் சக்கரை பொங்கள் தந்தார்கள்.

ஒருநாள் தென்காசிக்கு போகும்போது பஸ்ஸில் பயங்கர கூட்டம், இடைகாலில் எங்க எட்டாம் வகுப்பு கிளாஸ் டீச்சர் ஏறினாங்க. அவங்க பெயர் வனஜா. பார்த்துவிட்டு பயங்கர சந்தோசம். ‘’என்னய ஞாபகம் இருக்குமா?, ஞாபகம் இல்லன்னா என்னா?, நான் உங்க ஸ்டூடண், இஞ்சினியரா இருக்கேன்னு சொல்லுவோம். ச்சே, ச்சே இஞ்சினியர்ன்னு சொல்ல வேணாம், நம்ப மாட்டாங்க. நான் நல்லா இருக்கேன், நீங்க நல்லா இருக்கீங்களா டீச்சர்’’ன்னு கேட்கலாம்னு ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி எடுத்து வச்சேன். ‘’ஏய், அறிவிருக்கா இப்படி இடிச்சுக்கிட்டு நிக்க, கொஞ்சம் தள்ளி போவேண்டியதுதானே.........’’ “நவளு நவளுன்னா இங்க என்ன நாலு செண்ட் இடமா கெடக்கு...””என பக்கத்தில் இருந்த பெண்ணிடத்தில் கத்தி சண்டை போட்டுக்கொண்டிருந்தார்.

கிட்டத்தட்ட 20 வருசத்துக்கு முன்னால ‘’எல இத மட்டும் நீ நாளைக்கு படிக்காம வா, அப்பிருவேன் அப்பி’’ என கோவத்துல கத்துன அதே கம்பீர குரல் இன்னும் அப்படியே இருந்தது. ஒரு வேளை நான் குருடனாக இருந்திருந்தால் கூட குரலைவைத்து ‘’வனஜா டீச்சர்’’தான்னு சொல்லியிருப்பேன். டீச்சரோடு சரிக்கு சமமா சண்டை போட்ட பெண் ஆஜான பாகுவா, அமரேந்திர பாகுபலியையும், பல்வால் தேவனையும் ஒன்றாக கட்டிவைத்தது போல் இருதார். டீச்சரைப் பார்க்க ஒன் ஸ்டெப் முன்னாடி சென்ற நான், அந்த பெண்ணை பார்த்தபின்பு டூ ஸ்டெப் பின்னாடி வந்துவிட்டேன். டீச்சரிடம் குசலம் விசாரிப்பதை பார்த்துவிட்டு. இறங்கும் போது டீச்சர் மேலுள்ள கோவத்தையெல்லாம் ஆஜான பாகு என் மீது இறக்கிவிட்டால்????????. நினைத்த போதே ஒரு பக்க ஷோல்டர் இறங்கியது போல இருந்தது.

எட்டாம் வகுப்பில் அவங்கதான் எங்க கிளாஸ் டீச்சர். லேட்டா வருகிறவன், வீட்டுப் பாடம் செய்யாதவன், டீச்சர் இல்லாத நேரத்தில் பேசுகிறவன்.........என எல்லோருக்கும் 25 காசு ஃபைன். என் கூட படிஞ்ச 90% மாணவர்களுக்கு 25 காசு என்பது பெரிய விசயம். காசு எல்லாம் கிளாஸ் லீடரிடம் இருக்கும், தினமும் டீச்சரிடம் கணக்கு காட்ட  வேண்டும். அந்த காசு எல்லாத்தையும் மொத்தமாக சேர்த்து வருட கடைசியில் அதிகமாக முதல் மூன்று ரேங்க் எடுத்தவர்கள், தமிழில் அதிகம் மதிப்பெண் எடுத்தவர்களுக்கு, பேனா, பென்ஸில், ஸ்கேல்......என பரிசு வழங்குவார். எனக்கு ஒரு பேனா, இரண்டு பென்சில் கிடைத்ததாக ஞாபகம்.

5 நாள் சுடலைமாட சாமி கோவில்கொடை. 5 நாள் கரடிமாட சாமி கோவில்கொடை என வருடத்தில் அந்த 10 நாட்கள் மட்டும் பாடம் எதுவும் நடக்காது. நடக்காது இல்லை நடத்த விட மாட்டார்கள். பெரிய பெரிய கூம்பு ஸ்பீக்கர் எல்லாம் பள்ளி முன் இருக்கும் மரத்தில்தான் இருக்கும். பள்ளியில் கடவுள் வாழ்த்து முடிந்தவுடன் ஸ்பீக்கரில் சாமிப் பாட்டு ஆரம்பமாகிவிடும். அவர்கள் வைக்கும் சவுண்டிற்கு, சில மாணவர்களுக்குள் சாமியே இறங்கி ஆடியிருக்கிறார்.

இதுமாதிரியான ஒரு திருவிழா நாளில்தான், அப்பா பள்ளிக்கூடத்திற்கு வந்து ‘’பையன் எப்படி படிக்கிறான்’’ன்னு டீச்சரிடம் கேட்க, ‘’படிப்பெல்லாம் நல்லாத்தான்  படிக்கிறான், கடையநல்லூர் குசும்புதான் கொஞ்சம் ஜாஸ்தியா இருக்கு’’ன்னு சொல்லிடுச்சு. இதுதான் சந்தர்ப்பம்னு எங்கப்பா வீட்டுல இருந்து எழுதி எடுத்துட்டு வந்த மொத்த டயலாக்கையும் மூச்சுவிடாம சொல்லிட்டாப்புல. அதுல ஒன்னு, எங்கப்பா படிக்கிற போது எங்க தாத்தா அவர் கிளாஸ் டீச்சர்ட சொன்ன அந்த டயலாக் ‘’முட்டிக்கு கீழ விட்டு வெளுத்துருங்க டீச்சர்’’. சொல்லிவிட்டு பெரிய மனுஷன் திரும்பி போகவும், ஸ்பீக்கரில் ‘’கோட்டய விட்டு வேட்டைக்குப் போனா சுடலமாடசாமி, சுடலமாட சாமியும் நீதான்........’’ன்னு பாட்டு ஒலிக்கவும் சரியாக இருந்தது. அதுவரைக்கும் கையால அடிச்ச டீச்சர், அந்த சம்பவத்துக்கு அப்புறமா பிரம்பால பின்னி எடுக்கும்.

இப்படி ராஜமாதா சிவகாமிதேவி மாதிரி இருந்த எங்க வனஜா டீச்சரயே நிலைகுலையச் செய்து நாற்காலியில் தடுக்கி விழும்படி ஒரு சம்பவம் நடந்தது. அவன் பெயர் முத்துச்சாமி. அவன நாங்க செல்லமா சுருக்கி ‘’முச்சாமி’’ன்னு கூப்பிடுவோம். அவன் மூன்று நாள் ஸ்கூலுக்கு வரல. நாலாவது நாள் வனஜா டீச்சர் கேட்டுச்சு ‘’எ மூதி மூன்னாள்ளு வர்ல, எங்க கிளிக்க போன’’. முச்சாமி ‘’புண்ணு டீச்சர்’’ன்னு சொன்னான். ‘’மைனருக்கு, எந்த எடத்துல புண்ணு’’ன்னு டீச்சர் கேட்டுச்சு. ‘’அந்த இடத்துல டீச்சர்’’ன்னு முச்சாமி சொல்ல டீச்சருக்கு புரியல. ‘’அதுதான் மூதேவி எந்த இடத்துல’’ன்னு கொஞ்சம் சவுண்டா கேட்க, முச்சாமி ரொம்ப மெல்லுசா ‘’அந்த்த்த்த்த.....இடத்த்த்துல டீச்சர்’’ன்னு காலை ஒடிக்கு வைத்துக்கொண்டு இடுப்பை லைட்டா ஆட்டிச் சொன்னான்.

டீச்சருக்கு ‘’இடம்’’ புரிஞ்சு போச்சு. இருந்தாலும் முத்துச் சாமி மேல நம்பிக்கை இல்லை. பொய் சொல்லுவதாக நினைத்து ‘’அப்படியா, காட்டுடா, புண்ண பாக்கலாம்’’ன்னு டீச்சர் சொல்ல, அவனும் ‘’வேணா டீச்சர்’’ன்னு ரெண்டு, மூனு தடவ வெக்கம் கலந்த சோகமா சொன்னான். டீச்சர்க்கு கோவம் அதிகமாகி எழுந்து ‘’பொய் சொல்லுதியோ, அவுருல பாப்போம்’’ன்னு சொல்லி முடிக்குறதுக்குள்ள, முச்சாமி டவுசரை ..................... (எஸ் யூ ஆர் ரைட்). டீச்சர் பதறிப் போய் முகத்தை திருப்பிக்கொண்டு ‘’பரதேசி, பரதேசி, நம்புதேன், மூடுல மொதல்ல’’ன்னு சொல்லியவாரே நாற்காலியில் தடுமாறி விழுந்துவிட்டார். எங்களுக்கு அதைப் பார்த்து (அய் மீன், அந்த சம்பவத்தை பார்த்து) சிரிப்பு வந்தாலும் 25 காசு போய்விடுமே என்று பயந்து அடக்கிக்கொண்டோம். அடுத்த ஒரு வாரம் வனஜா டீச்சர் ‘’எப்ப என்ன நடக்குமோ’’ங்குற மாதிரியான பீதியான மனநிலையிலேயே இருந்தார்.

விசயம் அதோடு முடியவில்லை,

மதியம் பாடவேலையில் சாந்தி டீச்சர் கணக்கு பாடம் எடுக்க வந்தது. அல்ஜிப்ராவோ, ஏதோ ஒரு கணக்கு பாடம். எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் போது ‘’முதல் கூட்டுத்தொகையை, ரெண்டாவது கூட்டுத்தொகையால் வகுக்க வேண்டும்’’ன்னு சொல்லிவிட்டு

‘’என்னடா முச்சாமி புரிஞ்சிச்சா, ‘’வகுக்க’’னும்டா ‘’வகுக்க’’னும், ‘’அவுக்க’’னும் இல்ல’’ என சொல்ல மொத்த கிளாஸும், வனஜா டீச்சர் சம்பவத்துக்கும் சேர்த்து சிரித்தது. (சாந்தி டீச்சர் கிளாஸுக்கு 25 பைசா ஃபைன் கிடையாது). பாவம் முச்சாமி சூம்பிப் போனான், ஏன்னா அவனுக்கு உண்மையிலேயே புண் இருந்தது. ‘’அது எப்படி உனக்கு தெரியும்?’’னு கேட்காதீங்க. உச்சா போகும் போது எல்லா நாளுமா வானத்தைப் பார்பார்கள்? சில சமயங்களில் கண்ணு அங்க இங்க போகத்தான் செய்யும்.

-----------------------------------------------------------யாஸிர் அசனப்பா.

பாக்கிஸ்தானி ஜிந்தாபாத்.

ராகுல் டிராவிட் என்னைக்கு கிரிக்கெட்டில் இருந்து ஓய்வு பெற்றாரோ, அன்னையில இருந்து கிரிக்கெட் மீது இருந்த ஆர்வம் கொறஞ்சு போச்சு.  ஆனா என்னைக்கு ‘வி. வி. எஸ். லட்சுமனனை’யெல்லாம் 20-20க்கு செலக் செஞ்சானுங்களோ அன்னைல இருந்து ‘’இந்த கிரிக்கெட்டெல்லாம் அழிஞ்சாத்தான் என்ன?’’ன்னு தோண ஆரம்பிச்சிடுச்சு

எங்க ஆபிஸில் ஒரு பாக்கிஸ்தானி இருக்கிறான். அவன் சொல்லித்தான் அன்று இந்தியா-பாக்கிஸ்தான் மேட்ச் என்பதே தெரியும். முன்னாடியெல்லாம் இந்தியா-பாக்கிஸ்தான் மேட்ச் என்றால் ஒரு மாதத்திற்கு முன்பாகவே ‘’ஸ்கூல எப்படி கட் அடிக்கலாம்’’, ‘’எந்த தாத்தாவ சாவடிக்கலாம்’’.....என பக்காவாக ஸ்கெட்ச் போட்டு ரெடியாவோம். இப்போது அதுமாதிரியான பெரிய இண்டிரஸ்ட் யாருக்குமே இல்லை என்றுதான் நினைக்கிறேன்.

பழைய கம்பெனியில் நான் கேம்பில் தங்கியிருந்தேன். என்னோட புராஜெக்ட்டில் அன்சர்னு ஒரு பாக்கிஸ்தானி இருந்தான். என்னய பார்க்கும் போதெல்லாம் ஏதோ ஒரு அனாத புள்ளய பாக்குறது மாதிரி ஆதரோவோடு பார்ப்பான். பேசும் போது கேன்ஸர் பேசண்டிடம் பேசுறமாதிரி ரொம்ப கருணையா பேசுவான்.   முதலில்,  ‘’நாம துபாய்க்கு புதுசுங்குறதுனால இப்படி ஆதரவா இருப்பதாக’’ நினைத்தேன்.

ஒரு நாள் என்னுடய கேபினுக்கு வந்தான். ஆதரவு ஐந்து கிலோவை, கருணை கால் கிலோவோடு பிசைந்து (எப்போதும் போல) பேசினான். அவன் பேசும் தோணியைப் பார்த்த போது, ஏதோ என்னிடம் கேட்பதற்கு தயங்கி நிற்பதுபோல் தெரிந்தது. கொஞ்ச நேரத்திற்குப் பின்பு அவனாகவே கேட்டான். ‘’உனக்கு எப்படி இந்த சின்ன வயதில் சொட்டை விழுந்தது?’. ‘’அதே கேள்வி’’ நான்கு திசைகளிலிருந்தும் எக்கோ அடித்தது.  எந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்ல முடியாம, இந்தியாவுல இருந்து ஓடி வந்தேனோ அதே கேள்வி. ‘சிவாஜி’ பட வசனம்போல ‘’இன்னும் எத்தனவாட்டிடா இந்த கேள்விய கேப்பீங்க”ன்னு என்னை நானே நொந்துகொள்வேன். ‘’எங்க வீட்டில் எல்லோருக்கு இப்படித்தான், எங்க தாத்தா, அப்பா, அண்ணன்....’’ என சேலம் சிவராஜ் சித்த வைத்திய சாலைக்கு அடுத்தது  எனது பரம்பரை பாரம்பரியம்தான்னு சொன்னேன்.

‘’நீ ஏன் விக்கு வைக்கக்கூடாது?’’ என்று கேட்டான். ‘’இல்லடா, விக்கு எல்லாம் சரிப்பட்டு வராது, அலர்ஜி பயம் இருக்கிறது, அதுமட்டுமல்ல எந்த இடத்திலாவது விக் கழண்டு விழுந்தால் ரொம்ப அவமானமாகப் போகும்’’ என்று கூறினேன். ‘’அப்படியெல்லாம் இல்லை, அலர்ஜி எல்லாம் வராது, கிளிப் டைப் விக் எல்லாம் இருக்கிறது, அது எங்கயும் கழறாது..’’ என கூறிக்கொண்டே ஆள் காட்டி விரலை அவனது காது பக்கத்தில் அழுத்தி விக்கை தூக்கிக் காட்டினான். ஆடிப் போனேன். யாரோ என் பிரடியில் விரகுக் கட்டையால் அடித்தது போன்று இருந்தது.

அப்பதான் தெரிந்தது அந்த ஷண்டாலன் கண்ணில் தெரிந்தது கருணை இல்லை அத்தனையும் குரூரம் என்று. அவன் ஒரு கிரிக்கெட் பைத்தியம். பாக்கிஸ்தான் உள்ளூர் மேட்ச்சைக் கூட விடாமல் பார்த்துவிட்டு, என்னிடத்தில் கமெண்டரி பண்ணிக்கொண்டிருப்பான். பக்கத்து ரூம் வேறு. இந்தியா-பாக்கிஸ்தான் மேட்ச் என்றால் பிரியாணி சமைத்து வைத்து உலக பாக்கிஸ்தானிகளை எல்லாம் அழைத்து வந்து பெரிய கும்பலாக மேட்ச் பார்ப்பான்.

பாக்கிஸ்தான் தோற்றுவிட்டால், ஒரு குயர் நோட்டு, பேனாவுடன் அவன் ரூம் பக்கத்தில் நின்று கொண்டால் போதும். உருது, ஹிந்தி மொழிகளிலுள்ள அனைத்து கெட்ட வார்த்தைகளையும் எழுதிவிடலாம். ‘’தற லோக்கல்’’ கெட்ட வார்த்தை தெரிந்துகொள்ளவும் ஒரு வழி உண்டு. ‘’இவன எதுக்கு எடுத்தோம்’’னு செலக்சன் போர்டுக்கும் தெரியாம, ‘’நம்மள எதுக்கு எடுத்தானுங்க’’ன்னு அவனுக்கும் தெரியாம ‘முஹம்மது கைப்’ மாதிரி கொஞ்சப் பேர் பாக்கிஸ்தான் டீமிலும் இருப்பான். அவனப் பத்தி அந்த நேரத்தில் அன்சரிடம் லைட்டா கிளறிவிடவேண்டும். நமக்கு சுட சுட ‘’தற லோக்கல்’’ கெட்டவார்த்தை டேட்டா பேஸ் தயார்.

இப்ப இருக்குற கம்பெனியில் ஒரு பாக்கிஸ்தானி இருப்பதாக சொன்னேன்ல, அவன் பெயர் நவீத். அவன் தான் என்னுடய அரபி டிரான்ஸ்லேட்டர். சில சமயங்களில் நான் பேசும் ஆங்கிலம் எதிர்தரப்பு அரபிக்காரனுக்கு புரிந்து ‘’ஒகே. ஒகே’’ என்பான். அந்த ‘’ஒகே ஒகே’’வைக்கூட நவீத் எனக்கு மொழிபெயர்த்து ‘’ஒகே ஒகே’’ என்பான். அந்த அளவிற்கு வெகுளி. நிறைய பாக்கிஸ்தானிகள் வெகுளிகள் தான் (நான் பார்த்தவரை). கொஞ்சம் வயதானவர்களை ‘’சாச்சா” (சித்தப்பு) என்றோ ‘’ஜனாப்’’ (உயர்திரு) என்றோ கூப்பிட்டுவிட்டால் ரொம்ப குஷியாகிவிடுவார்கள். தனியா ஒரு பாக்கிஸ்தானி சாப்பிட்டு பார்த்ததில்லை. ஒரு ரொட்டி என்றாலும் நாலு பேர் சுத்தி இருந்துதான் சாப்பிடுவார்கள்.

இங்கு முக்கால்வாசி டாக்ஸி டிரைவர்கள் பாக்கிஸ்தானிகள் தான். பெரும்பாலானவர்களுக்கு இந்தியாவில் ‘’மதராஸி’’ என்றால் தெரியவில்லை. எல்லோருக்கும் ரஜினிகாந்த்தை தெரிந்திருக்கிறது, ஆனால் அவர் படம் பார்த்ததில்லையாம். ‘’ஏக் து ஜே கேலியே’‘ படம் தெரிகிறது ஆனால் அதில் நடித்தவர்தான் கமல் என்று தெரியவில்லை. ‘’அந்த படத்தில் கமல் பேசுவாறே அந்த பாஷைதான் எங்க பாஷை’’ என்பேன்.  ‘’இல்ல இல்ல’’ என்றால் என்ன அர்த்தம்? என்று கேட்பார்கள் (அந்த படத்தில் கமல் அதிகமாக ‘’இல்ல இல்ல’’ன்னுதான் சொல்லுவாராம்)

நவீத், நிறைய விசயங்கள் பேசுவான். எல்லா நாட்டு செய்திகளைப் பற்றியும் தெரியும். என்னோட மேனஜெர் ஒரு ஜோர்டானி. அவரிடம் பேசும் போதுகூட அந்த நாட்டு அரசியலைப் பற்றி அவருக்கு தெரியாத சில விசயங்களைச் சொல்லுவான். ஜோர்டான் பற்றி தெரிந்து வைத்திருப்பவன் பக்கத்து நம் நாட்டைப் பற்றி தெரிந்து வைத்திருக்க மாட்டானா?. சர்ஜிகல் ஸ்ட்ரைக், டிமானிடேசைசேசன், மாட்டுக்கறி.......என எல்லாத்தைப் பற்றியும் கேட்பான்.

ஒருமுறை ‘’சர்ஜிகல் ஸ்ட்ரைக் நடத்தியதில், எங்க நாட்டுமேல உங்களுக்கு பயங்கரமா கோவம் இருக்குமே?’’ன்னு கேட்டேன். ‘’எங்க கோவத்தை விடு, உங்க நாட்டுலேயே ’சர்ஜிகல் ஸ்ட்ரைக் நடந்ததுக்கான ஆதரம் கேட்டும் கொடுக்க முடியாம மோடி கோவமா இருக்காறாமே?’’ன்னு திருப்பிக் கேட்டான். ‘’இது எப்ப.......???’’ன்னு தெரியாம பேந்த பேந்த முழுத்தேன்.

‘’இந்தியாவில், மாட்டுக்கறி மேட்டரில் முஸ்லீம் அல்லாதவர்கள் கூட நிறைய போராட்டம் செய்கிறார்கள். அதுமாதிரி அவங்களோட பிரட்சனைக்கு முஸ்லீம்கள் நீங்க போராடுவீங்களா?’’ன்னு கேட்டான். ‘’பாலுங்குறது உங்க பேரு, தேவர்ங்குறது நீங்க வாங்கின பட்டமா?’’ன்னு கேட்டுவுடனே பொழேர் பொழேர்னு அறை விழுமே. அதுமாதிரி இருந்துச்சு எனக்கு, ஆனா பதில் சொல்லியாகனுமே.

‘’நாங்களும்..........போர்ராட்டம்........ பண்னுவ்வோம்ம்ம், ஆனா போலிஸ் எங்களை மட்டும் துறத்தி துறத்தி அடிக்கும்’’ன்னு இழுத்து சொன்னேன்.

 ‘’எதுக்கு?’’ன்னு கேட்டான்.

‘’ஆமா , அவர்களுக்கு பிரட்சனைன்னா குரான், ஹதீஸ்ஸை ஆராய்ந்து, உலமாக்கள் சபை, ஜமாத் எல்லாத்தையும் கலந்து ஆலோசித்து போராட்டம் பண்ண சென்றால்........., ‘’ஏண்டா போராட்டம் முடிஞ்சு ஒரு வாரம் ஆகுது இப்ப எங்கடா வந்திங்க’’ன்னு கேட்டு போலிஸ் ஓட ஓட விரட்டி அடிக்கத்தானே செய்யும்’’ன்னு சொன்னத கேட்டு ரொம்ப நேரம் சிரிச்சான்.

நவாப் ஷெரீப் ஆட்சி பற்றி கழுவி கழுவி ஊற்றுவான். அரசை விமர்சிக்கும் போது, யாரும் ‘’ஆன்டி பாக்கிஸ்தானி, இந்தியாவுக்கு போ’’ன்னு சொல்லமாட்டாங்களான்னு கேட்டேன். ‘’ஆண்டி ஆண்டிதான் அதுல என்ன பாக்கிஸ்தான் ஆண்டி, இந்தியா ஆண்டி’’ன்னு கண்ணடித்தான்.

இந்த விஷயத்துல பூராப் பயலும் நம்மள மாதிரியே..............

---------------------------------------------------------------------யாஸிர் அசனப்பா.